İnsanın ne olması/ne olmaya çalışması gerektiğini halik olan Rabbimiz bize bildirmiştir.Çünkü o haliktir/yaratıcıdır bizleri var edendir.İnsan;insan oluşunun anlamı gereği Rabbine kul olmalıdır.Çünki bu insanın yaratılışının anlamıdır.İnsan için hayatın anlamı Allah’a kul olmada yatar.Bundan başka
bir anlam aramak olsa olsa köre tarif yaptırmaya benzer.Ve bu tarifte insanın hayatı için tahribden başka bişey olmasa gerek. Modern dünya da bunu çok rahat görebiliyoruz.Hayatının anlamına parayı, kadını,şöhreti, gösterişi ,kibiri oturtan insan bireyi ne durumda görmekteyiz.Çığrından çıkmış anlayışlar, algılamalar insanı ve sosyal hayatı felç etmekte bir çöle çevirmekte.”ye kürküm ye” mantığı insanı hiçe sayıyor ve insanı küçümsüyor.İnsanın kürkü kadar insan olabileceğini söylüyor.İşte işin komik tarafı da burada.Kürkü insan yapıyor ama sonra kürk insanın efendisi
oluyor.Ne garip bir çelişki.Hem sen kürkü kendin imal et hem de gelsin kürk senin efendin olsun.İşte insanın gerçek anlamından başka-Allaha kul olmaktan-bir anlam araması kendi yaptıklarına tapınmasından başka bir şey ifade etmiyor. Bu yanlış algılama, yanlış arayış insanı Hz. Ömerin dediği gibi insanı kendi elleriyle yaptıkları putlara taptırıyor.Bu putlar ise insanın kendi derdine deva olmuyor ,bilakis derdini derinleştiriyor içinden çıkılmaz kördüğümlerle bağlıyor çünkü bu putlar bilmiyor insanın anlamını.Çünkü bu putları da insan imal ediyor.İnsanın kendi elleriyle yaptığı bir şey insanın kendini nasıl tanımlayabilir ki?İşte insan durup düşünmeli kürkü ben yaptım niye ona tapıyorum ki ,İşte insan durup düşünmeli kürk giymek için vardır niye ona ait olmadığı bir değeri yüklüyorum ki.Kürkü giyeceğime kürkün niye beni giymesine izin veriyorum ki
‘'YE KÜRKÜM YE'’ Kategorisi için Arşiv
