Sevgi hayatın özü, nefret ise ölümün irinidir:Bilin ki sevginin özü, damarlarda hür olarak akmadıkça yaşayamaz.Bu açıdan kana çok benzer.Ne zaman kanın aktığı damarlardan birini bastırırsanız, o damarı kaçınılmaz bir tehlike ve öldürücü bir hastalıkla karşı karşıya bırakırsınız.Nefret de hem nefret eden hem de edilen için, ölümcül bir zehir haline dönüşmüş, bastırılmış bir sevgiden başka bir şey değildir.Eğer hayat ağacınızdaki sarı bir yaprağı sevginizin memesinden kesmeseydiniz, o yaprak asla sararmayacaktı.Öyleyse sararmış yaprağı sakın ola kınamayanız.Eğer solan bir dala sevgi gıdanızı çok görmeseydiniz, o dal asla solmayacaktı.Öyleyse solan dalı da kınayamayınız.Eğer çürümüş meyveyi nefretinizin irininden emzirmeseydiniz, o meyve asla kokmayacaktı.Öyleyse meyveyi de kınamaya hakkınız yok
Mihail nuayme kaknüs yayınları
