‘AFORİZMALAR’ Kategorisi için Arşiv

h1

1.

Ocak 25, 2008

 

Gerçek okurlar kendilerini okumaya çalışanlardır

 

İNSAN “olabildiği kadar olan”dır

 

Arayış,Anlam ve Eylem.Hiyerarşi budur.İnsan budur.

 

Arayışı olmayanın Anlamı da olmaz

 

Her insan fırtınaları kendi içinde yaşar

 

İnsan tabiatında

zor olan kolaya evriliyor/kolay olan zor olana evriliyor

 

İnsanlar limana yanaşan gemiler gibi sığınacak dostlar ararlar

 

Dünyanın merkezi İnsanın kendisidir.Çünki her insan kendi dünyasında yaşar

 

 Bir insan ile diyolog kurduğumuz zaman aslında yeni bir dünyaya adım
atıyoruz demektir

 

Hayatı başkasının benliğinde ve gözlerinde arayan şaşkınlar

 

Öylesine olan birlikteliklerin sonucu da öylesine hayatlar olacaktır.

 

Görmenin en zor olanı insanın kendisini görmesidir

 

Günü beklemek değil önemli olan günü değerlendirmek

 

Eşek alıp beygir satan gözlerden ne beklersin

 

Ummanın  ortasında bir katre olabilmek mesele işte bu.

 

Kardeşliğimiz birbirimizin üzerine sorumluluklar yükler.Ve bu sorumlulukları paylaşmamızı ister.

 

Kafadaki veriler yanlışsa yanlışın yapılmama ihtimali ne kadar?

 

Acıtıyor insani anlayışsızlık

İnsanların oyunları, oyuncakları var

 

Düşünmeyen beyin rutubet tutar.

 

İnsanlar yüklü geliyorlar, yüklerini boşaltıyor;paylaşıyorlar

 

İnsan kendi dünyasına dönmeli , kendini kavramalı, kabzamalı

 

Özgür katılımcı.

 

“OL”MAK İSTEDİĞİMİZ YER